Czym jest nadżerka?

Współczesny tryb życia kobiet jest coraz szybszy, a przez to jest ona narażona na stres oraz oddziaływanie innych szkodliwych czynników zewnętrznych. Rodząc dzieci i prowadząc aktywne życie seksualne, płeć piękna coraz częściej ma problemy ze swoimi narządami płciowymi. Do schorzeń, które najczęściej dotykają tej części ciała należy nadżerka. Jest to dolegliwość dotycząca co czwartej kobiety, a polega ona na ubytku naskórka lub nabłonka w pochwowej części szyjki macicy. Na skutek tego procesu tworzą się małe, czerwone, o nierównej powierzchni plamki, znajdujące się na błonie śluzowej. Zmiany te są zazwyczaj odkrywane podczas rutynowego badania ginekologicznego. Nadżerka nie jest jakąś straszną i niepokojącą dolegliwością. Wystarczy odpowiednio dobrany rodzaj leczenia i można się tego problemu pozbyć szybko i bezboleśnie. Jednakże następstwem zlekceważenia tego schorzenia mogą być poważniejsze powikłania, komplikacje zdrowotne a nawet choroby nowotworowe.

Przyczyny

Powodów występowania tego schorzenia jest kilka. Jednym z nich są urazy mechaniczne i osłabienie po urodzeniu dziecka lub poronieniu. Najczęściej nadżerka pojawia się przy stanach zapalnych pochwy, zakażeniach układu rozrodczego czy antykoncepcji hormonalnej. Infekcje, których następstwem może być ta dolegliwość, mają zazwyczaj charakter bakteryjny, grzybiczy lub wirusowy.

Kto jest narażony?

Ryzyko wystąpienia nadżerki zwiększa się w okresie 25 – 35 lat. Zdarza się jednak, że to schorzenie dotyka też młode, nieaktywnie seksualnie kobiety. Wszystko zależy też od gospodarki hormonalnej organizmu. Kobiety, które mają wielu partnerów seksualnych, są narażone na choroby przenoszone drogą płciową, a te mogą szybko wywołać objawy nadżerki.

Rodzaje

Jeśli chodzi o rodzaje nadżerki, to występuje ona głównie w trzech formach. Różnią się między sobą w zależności od wieku kobiety i miejsca występowania. Pierwsza z nich to nadżerka rzekoma. Ten rodzaj dolegliwości charakteryzuje się ubytkiem nabłonka w dalszej części szyjki macicy. Drugą formą jest nadżerka właściwa. Tu mamy do czynienia z owrzodzeniem. Ubytek powstaje na skutek urazów mechanicznych, zakażeń dróg rodnych czy odleżyn. Ostatnim rodzajem jest nadżerka wrodzona. Najczęściej występuje ona u kobiet, które są aktywne seksualnie i przejawia się jako stałe zaczerwienienie zakończenia szyjki macicy. Ten ostatni rodzaj nadżerki występuje, gdy stosuje się antykoncepcję hormonalną. Oprócz tego jej występowaniu sprzyjają porody oraz poronienia.

Objawy

Oznaki nadżerki są bardzo charakterystyczne. Należą do nich upławy i plamienia, zazwyczaj o nieprzyjemnym zapachu, które są również przejawem stanu zapalnego czy infekcji. Śluz często przybiera żółto – zieloną barwę. Do innych objawów nadżerki można zaliczyć ból brzucha, oraz w okolicy krzyżowej. Poza tym występuje pieczenie i swędzenie w miejscach intymnych, różnego rodzaju krwawienia, a nawet dyskomfort podczas stosunku.

Leczenie

Aby skutecznie rozprawić się z nadżerką należy poddać się badaniu cytologicznemu, udać się do specjalisty i koniecznie określić przyczynę jej powstawania. Kiedy dolegliwość ta wywołana jest przez gospodarkę hormonalną, powinny wystarczyć leki. Gdy przyczyną nadżerki są produkty antykoncepcyjne, takie jak na przykład globulki, najczęściej odstawia się je, aby problem samoistnie zniknął. Gdy ubytki w nabłonku są małe, a badania także nie wykazują niczego poważnego i nie było mowy jeszcze o porodzie to taka kobieta może nie być wcale leczona, wystarczy dokładna kontrola i systematyczne badania. Jest to tzw. leczenie wyczekujące, stosowane u młodych dziewcząt. W innych, gorszych przypadkach, kiedy dochodzi do głosu stan zapalny lekarz może zalecić terapie farmakologiczną, opartą na lekach przeciwzapalnych. Istnieje również interwencja chemiczna, polegająca na używaniu określonych środków do usunięcia chorego nabłonka. Najczęściej jednak stosuje się trzy rodzaje zabiegów. Pierwszy z nich to elektrokoagulacja. W tym przypadku wypalane są chore komórki poprzez iskry elektryczne. Jest to zabieg bezbolesny, trwający kilka minut, a sam nabłonek goi się do 5 tygodni. Sposób ten odradza się jednak kobietom przed porodem, ponieważ blizny mogą wywoływać późniejsze komplikacje przy rodzeniu dzieci. Drugim rodzajem leczenia jest kriokoagulacja, czyli zamrażanie dużej formy nadżerki, używając ciekłego azotu. Jest to również zabieg nie wymagający znieczulenia, oraz trwający zaledwie parę minut. Tutaj gojenie ran może trwać do 40 dni. Trzeci zabieg jaki możemy wybrać to fotokoagulacja, w której niewielkie zmiany nabłonka są niszczone przez laser a następnie wycinane przez nóż elektryczny. Ten proces również jest bezbolesny a do tego nie powstają na naskórku żadne blizny. Gojenie po zabiegu także jest krótkie, ponieważ trwa jedynie około dwa tygodnie.

Żołądek też może być ofiarą

Nadżerka nie atakuje jedynie narządów rozrodczych kobiety. Są przypadki, w których dolegliwość ta dotyka również żołądek. W tym wypadku schorzenie polega na wewnętrznym ubytku błony śluzowej. Objawy tego rodzaju nadżerki mogą przypominać chorobę wrzodową. Zapalenie błony śluzowej możemy jednak rozpoznać po bólach, występujących w nadbrzuszu środkowym. Kłucie w brzuchu zwiększa się rano, a zmniejsza po spożyciu pokarmu, ponieważ jedzenie niweluje negatywne oddziaływanie kwasu solnego w żołądku. Z ostrymi dolegliwościami trzeba niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Badanie, które dostarczy nam wiedzy o tym, czy występuje nadżerka żołądka, to gastroskopia, która polega na wprowadzeniu endoskopu z kamerką do przewodu pokarmowego.
Aby ustrzec się przed nadżerką, oraz innymi chorobami dotykającymi drogi rodne, należy systematycznie odwiedzać ginekologa, oraz poddawać się badaniom, które pozwolą we właściwym czasie zdiagnozować potencjalny problem. Należy tego pilnować, ponieważ zbyt późne wykrycie schorzenia może prowadzić do wielu ciężkich komplikacji zdrowotnych. Badania zazwyczaj nie bolą, a mogą nam zaoszczędzić przeżycia wielu bolesnych chwil w przyszłości.