Rowery, czyli niezbyt drogie, nie zajmujące zbyt wiele miejsca środki transportu, zna każdy, kto nie uczył się jako dziecko jazdy na rowerze. Oczywiście niekoniecznie da się niech jeździć przez cały rok, byłoby to dość  trudne na przykład zimą, przy oblodzonych nawierzchniach i siarczystym mrozie. Jazda rowerem w takich warunkach wymaga dużego samozaparcia oraz odporności, którą niewielu z nas posiada. Poza zimą nie ma jednak przeciwwskazań do jazdy na rowerze. To przede wszystkim doskonała forma relaksu. W samym środku upalnego lata jazda na rowerze na przykład przez las, w otoczeniu grupki dobrych znajomych doskonale odpręża, wpływa na poprawę samopoczucia. Na wycieczki rowerowe dobrze jest wybierać właśnie miejsca dość odludne, niezbyt uczęszczane, pełne zieleni i położone z dala od centrum czy najbardziej ruchliwych dróg. W kategorii sposoby na stres wycieczki rowerowe plasują się na bardzo wysokiej pozycji.

Rower, jako metoda na zrzucenie zbędnych kilogramów, ma znacznie większą liczbę zwolenników niż jogging z prostej przyczyny: jest znacznie mniej męczącą odmianą sportu. Dzieje się tak, ponieważ w pozycji siedzącej większa część ciężaru naszego ciała jest odciążona, zatem nawet długotrwała jazda nie zmęczy nas tak, jak krótkotrwały bieg. Dla osób z dużą nadwagą jazda na rowerze stanowi świetną formę treningu, u których zbyt długi bieg nadwyręży stawy.

Jazda na rowerze ma dobroczynny wpływ na nasze zdrowie, oczywiście pod warunkiem, że jeździmy regularnie, nie od przypadku do przypadku. Ta forma sportu charakteryzuje się działaniem przeciwmiażdżycowym; dzięki regularnym przejażdżkom obniża się zły cholesterol, przy jednoczesnym podniesieniu poziomu dobrego.

Jazdę na rowerze można polecić osobom uskarżającym się na żylaki, którym sprzyja między innymi nadmierne picie alkoholu, palenie papierosów,  brak ruchu, otyłość, płaskostopie, wielogodzinne stanie. Przejażdżki rowerowe są jak najbardziej wskazane dla osób, które cierpią z powodu żylaków, jednak należy unikać zbyt górzystych tras, należy nastawić się raczej na jazdę rekreacyjną niż wyczynową.

Zapobieganie żylakom nie może być odkładane na ostatnią chwilę, ponieważ gdy rozwiną się one silnie, będą dolegliwością nie tylko dokuczliwą, ale także niebezpieczną, doprowadzającą do poważnych schorzeń. Osoby ze skłonnościami do żylaków powinny spożywać produkty bogate w błonnik, nie spędzać zbyt wiele czasu w pozycji  stojącej, uprawiać sport, rzucić papierosy; kobiety koniecznie powinny zrezygnować z butów na wysokich obcasach. Niewskazane są środki hormonalne, jak tabletki antykoncepcyjne oraz korzystanie z sauny i solarium.

Przed wybraniem się na jakąkolwiek wycieczkę rowerową, warto dokładnie sprawdzić, czy w rowerze działa oświetlenie, koniecznie trzeba nasmarować łańcuch, wyregulować hamulce i przerzutki, dopasować siodełko do wzrostu jadącego. Warto zabrać ze sobą łatki, zapasową dętkę i klucze. Bardzo ważny jest odpowiedni ubiór; najlepiej będzie ubrać się na cebulkę. Niezbędne będą wygodne spodenki, najlepiej poszukać takich ze specjalną wkładką, zapobiegającą odparzeniom i otarciom. Pod takie spodenki nie zakłada się już bielizny. Jeżeli mamy zamiar jeździć w chłodniejsze, wietrzne dni, warto kupić specjalną kolarską bluzę wykonaną z nieprzewiewnego, termicznego materiału typu windstopper. Buty na rower powinny być lekkie, i mieć twardą podeszwę. Koniecznym elementem wyposażenia jest dobrze dopasowany kask, poza tym na pewno przydadzą się okulary przeciwsłoneczne. Jeżeli wybieramy się na wycieczkę z dzieckiem, nasza trasa nie powinna być zbyt męcząca i wymagająca, dziecko musi mieć rower dobrze dopasowany do swojego wzrostu, nie za duży, bo taki spowoduje ból mięśni i źle wpłynie na postawę.

Na polne drogi najlepszy będzie rower górski, tzw. cross-country, odpowiedni do jazdy po nierównym terenie, asfalcie i polnych drogach. Ma duże koła i szerokie opony. Jazda na nim jest bardzo wygodna, jest odpowiedni dla osób z problemami zdrowotnymi oraz początkujących. Do jazdy po mieście najlepszy będzie oczywiście rower miejski, ciężki, z cienkimi oponami, wysoko uniesioną kierownicą, bez przerzutek. Jest doskonały do jazdy po płaskiej i twardej powierzchni, odpowiedni dla osób z problemami z kręgosłupem. Na bite drogi najodpowiedniejszy będzie rower trekkingowy, dobry do jazdy po nierównym gruncie, bitych drogach i asfalcie; ma szerokie opony i duże koła. Jest bardzo wygodny, pozwala na zachowanie bardziej wyprostowanej pozycji ciała.

Jazda na rowerze to nie tylko świetny sposób na dobrą kondycję i wzmacnianie odporności; to także dowód na naszą ekologiczną świadomość; rower to najbardziej ekologiczny środek transportu. Po pewnym czasie nabierzemy wprawy i dzięki zręcznemu lawirowaniu ominiemy największe korki i dotrzemy na miejsce szybciej niż inni. Będziemy lepiej dotlenieni, zrelaksowani, w lepszej niż dotąd kondycji fizycznej, wystarczy jedynie znaleźć dobrze zaopatrzony sklep sportowy, odpowiedni dla nas sprzęt – i już możemy, z korzyścią nie tylko dla siebie, przesiadać się na rower, zamiast wciąż narzekać na korki.

Pływanie jest szczególnie polecane osobom cierpiącym na nerwicę, przewrażliwienie, również wszystkim osobom znajdującym się w stanie nadmiernego zestresowania. Medycyna jak na razie nie odkryła lepszego środka relaksującego niż kontakt z wodą, na plaży czy na basenie, z tym że oczywiście to drugie miejsce jest bezpieczniejsze i dostępne przez cały rok. Bardziej relaksujące od pływania mogą być chyba tylko masaże.

Pływanie jest doskonałym sportem nawet dla leniuchów, ponieważ większość pracy wykonuje za nas woda; dzięki jej sile wyporu ciężar ciała zmniejsza się nawet o 90 procent. Dzieje się tak, ponieważ woda jest kilkaset razy gęstsza od powietrza. Ćwiczenia na basenie czy plaży są lepsze od tych wykonywanych na siłowni, ponieważ rozluźniają nadmiernie napięte na przykład podczas wielogodzinnego siedzenia za biurkiem, mięśnie karku i pleców. Pływać może każdy, także osoby, które na co dzień nie uprawiają żadnych innych sportów. Woda znakomicie odciąża stawy, które nie są w niej narażone na żadne naciski. Kręgosłup jest bezpieczny, bo nie musi dźwigać ciężaru naszego ciała. Sport ten jest wyjątkowo przyjazny dla kobiet; woda unosi je łatwiej niż mężczyzn,  ponieważ ich ciało jest bogatsze w tkankę tłuszczową.

Pływanie to również znakomity sposób na odchudzanie; po godzinie pływania żabką traci się ponad 500 kalorii, co stanowi równowartość przeciętnego dwudaniowego obiadu. Co niezwykle istotne, w wodzie spala się kalorie bez zbyt dużego wysiłku; samo piętnastominutowe stanie w wodzie o temperaturze 24°C powoduje utratę ponad stu kalorii.

Nie wolno uczyć osób, które nie umieją pływać, poprzez wrzucanie ich na głęboką wodę; strach powoduje usztywnienie mięśni, co z kolei powoduje niemal natychmiastowe topienie się. Na początek koniecznie trzeba oswoić się z wodą, najlepiej jest zapisać się na specjalny kurs dla dorosłych. Kursy takie są oferowane przez większość basenów oraz w morskich kurortach.

Woda działa na ciało jak niewidzialny masażysta; jest to spowodowane tym, że stawia mu większy opór niż powietrze. Doskonale rozluźnia napięte mięśnie, działa ujędrniająco na skórę, co sprzyja redukcji cellulitu – znienawidzonej „pomarańczowej skórki”. Pływanie jest doskonałym sposobem na wzmacnianie mięśni, szczególnie te leżące na brzuchu, udach oraz pośladkach, czyli w miejscach, w których lubi gromadzić się tłuszcz.

Pływanie jest bardzo dobrym sportem dla osób z problemami z kręgosłupem, albo ze stawami; ortopedzi bardzo często polecają im właśnie chodzenie na basen. Jest polecane, ponieważ wzmacnia głębokie mięśnie pleców, które utrzymują ciało w pionie. Pływanie zalicza się do najbezpieczniejszych sportów, gdyż nie obciąża stawów, może być uprawiane przez wszystkich, od niemowląt po osoby będące w podeszłym wieku. Dzięki treningowi w wodzie zwiększa się pojemność płuc, w wodzie wykorzystujemy ich powierzchnię  w 100 procentach; na lądzie jedynie w 30-40. Organizm jest maksymalnie dotleniony, mózg i skóra otrzymują potężny zastrzyk energii; po pływaniu zatem nasza skóra jest lepiej ukrwiona i jędrniejsza, odświeżona.

Pływanie to również świetny trening dla serca; ciśnienie panujące w wodzie oraz jej temperatura, niższa od temperatury otoczenia, wspomaga pracę serca oraz poprawia krążenie krwi w żyłach. Podczas pływania obniżeniu ulega nasze tętno, nawet o 10 mmHg.

Bardzo często ludzie boją się wody, a przynajmniej wykonywania w niej pewnych czynności, na przykład zanurzania twarzy i uszu. Nie trzeba się bać, uchu wewnętrznemu nic się nie stanie, ponieważ jest chronione przez błonę bębenkową. Otwieranie oczu pod wodą może być ryzykowne, szczególnie w jeziorach, gdzie oprócz drażniących oczy drobinek piasku mogą znajdować się różne zanieczyszczenia. Warto nurkować w specjalnych okularach.

Jeżeli komuś nie odpowiada tradycyjne pływanie, może zdecydować się na przykład na aqua aerobik, który nie jest tak męczący jak fitness na lądzie; nasze ciało jest znacznie lżejsze dzięki sile wyporu. Opór wody natomiast powoduje intensywną pracę mięśni.  Gimnastyka w wodzie jest szczególnie wskazana dla kobiet w ciąży, gdyż zmniejsza obrzęki kończyn, wzmacnia bardzo istotne przy porodzie mięśnie pośladków oraz miednicy, poprawia również krążenie.

Aby pływanie było całkiem bezpieczne, warto przestrzegać pewnych zasad. Nie należy pływać samotnie. Do wody nie powinna wchodzić osoba bardzo zmęczoną, wyziębiona czy przegrzana, nie wolno skakać do wody płytkiej oraz takiej, której głębokości nie znamy. Podczas nurkowania nie wolno zatykać uszu korkami, gdyż grozi to uszkodzeniem błony bębenkowej, z powodu ciśnienia rosnącego razem z głębokością. Przed pływaniem w otwartym akwenie warto upewnić się, że nie ma w nim podwodnych prądów lub niebezpiecznej wodnej fauny. Nie powinno się wbiegać do takich akwenów ani nurkować w nich.

Złym pomysłem jest pływanie po jedzeniu, szczególnie bezpośrednio po ciężkim posiłku; najlepiej jest pływać na czczo lub co najmniej dwie godziny po jedzeniu. Niebezpieczne może okazać się żucie gumy, którą po prostu łatwo się udławić. Bardzo złym pomysłem jest również pływanie po wypiciu alkoholu, który z pewnością spowolni nasze ruchy i reakcje; może upośledzić umiejętność pływania oraz obniżyć termoregulację ciała. Przed wejściem do wody warto pomyśleć o rozgrzewce, która zapobiegnie bolesnym skurczom; nie warto też gwałtownie zanurzać się w wodzie, jeżeli chcemy uniknąć nieprzyjemnego szoku termicznego.

Po pływaniu, szczególnie w basenie, ciało i włosy należy dokładnie umyć, jeżeli nasze oczy są wrażliwe i łatwo ulegają podrażnieniom, po wyjściu z basenu warto je przemyć solą fizjologiczną. Przydatne będą klapki, chroniące nie tylko przed poślizgnięciem się, ale również przed infekcjami grzybiczymi. Kobiety w ciąży powinny szczególnie uważać; ciąża jest okresem osłabienia organizmu, który staje się podatny na różne infekcje, jednak dokładne przestrzeganie zasad higieny pozwoli im ich uniknąć; to samo zresztą dotyczy wszystkich, nie tylko ciężarnych.

Ostatnimi czasy daje się zaobserwować ciekawe zjawisko; starsze osoby, maszerują wytrwale po mieście z kijkami w dłoniach. Oczywiście nordic walking, bo o nim mowa, jest uprawiany nie tylko przez osoby starsze. Jest u nas coraz bardziej popularny, być może warto dowiedzieć się o nim czegoś więcej.

Wbrew pozorom, nordic walking nie jest sportem nowym: jego początki sięgają lat dwudziestych ubiegłego stulecia, wtedy jednakże był on przede wszystkim formą treningu dla narciarzy biegowych. W latach osiemdziesiątych  zostało to podpatrzone przez innych sportowców, dziesięć lat później natomiast chodzenie z kijkami upowszechniło się w społeczeństwie.

Nordic walking, czyli inaczej spacer nordycki, można nazwać po prostu spacerem z kijkami, to jednak zbyt duże uproszczenie. Jest to spacer wzbogacony o uruchomienie obręczy barkowej dzięki zastosowaniu odpowiednio zaprojektowanych kijków. Używane w nordic walkingu kijki powstały jako rezultat wielu badań; stanowią połączenie kijków trekkingowych oraz kijków do nart biegowych. Posiadają specjalne uchwyty, odciążające kręgosłup oraz stawy kolanowe, odpowiednie końcówki umożliwiają marsz w rozmaitym terenie.

Dzięki dynamicznemu chodzeniu z kijkami zdobyć znakomitą kondycję oraz rozwinąć poszczególne grupy mięśni, o których raczej nie pamięta się na co dzień; innymi słowy całe nasze ciało ćwiczy bardzo intensywnie. Trenują jednocześnie nasze nogi i biodra, ręce, barki, ramiona, mięśnie klatki piersiowej i kręgosłup. Badania dowodzą, że intensywny marsz angażuje około 90 procent mięśni ciała.

Nordic walking jest bardzo dobry na odchudzanie, podczas treningu spalimy znacznie więcej kalorii niż podczas biegu, poza tym nasze stawy i kręgosłup nie będą tak obciążone jak przy joggingu. Chodzenie z kijkami na pewno wpłynie pobudzająco na przemianę materii, dzięki czemu na pewno łatwiej pozbędziemy się zbędnych kilogramów.

Kto może ćwiczyć nordic walking?

Bez przesady można powiedzieć, że wszyscy. Nie ma ograniczeń wiekowych, sport ten może być uprawiany nawet przez osoby starsze.

Warto zacząć go uprawiać, jeżeli pragnie się rozładowania codziennych napięć i stresów, kuszą nas zdrowe, naturalne sposoby na odchudzanie, także jeżeli chcemy po prostu poprawić swoje samopoczucie oraz ogólny stan zdrowia. Jest szczególnie polecany osobom zagrożonym chorobami serca, cierpiącym na zaburzenia krążenia w kończynach dolnych, dla kobiet w ciąży, również osobom cierpiącym z powodu zwyrodnień stawów, przy bólach kręgosłupa i osteoporozie, sportowcom i osobom po kontuzjach; gdyż stanowi doskonałą, bezpieczną metodę rehabilitacji, osobom z wadami postawy i skoliozą i osobom mającym problemy z utrzymaniem równowagi. Niezależnie od tego, czy chcemy traktować nordic walking jako formę relaksu, czy też jako bardzo intensywny trening, zawsze powinniśmy słuchać własnego organizmu, żeby się nie przeforsować. Oznaki szybkiego zmęczenia, bóle, szybkie tętno, powinny skłonić nas do przerwania treningu.

Technika

Technika marszu nordic walking nie jest czymś trudnym do opanowania, jednak dla pełnego wykorzystania zalet tego sportu ważne jest wykonywanie ćwiczeń, szczególnie na początku nauki. Opanowanie techniki marszu da wymierne korzyści, takie jak widoczna poprawa kondycji fizycznej, zachowanie zdrowia, na pewno też będziemy uprawiać ten sport z przyjemnością i dużą dozą satysfakcji. Podczas marszu powinno się dbać o zachowanie wyprostowanej sylwetki, nasz brzuch powinien być wciągnięty, łokcie natomiast wyprostowane. Stawiane kroki powinny być naturalnej długości, ręce powinny ruszać się naturalnie, do wysokości pępka, ręce i nogi mają pracować naprzemiennie.

Nie należy zastępować kijków do nordic walkingu kijkami narciarskimi lub trekkingowymi; pomimo, iż wydają się podobne, nie nadają się do uprawiania tego sportu. Kijki muszą być proste, z dobrze wyprofilowaną, wysmukłą rączką, ważne, żeby kij był dopasowany do naszego wzrostu, jego długość powinna stanowić około 0,68 procent naszego wzrostu. Specjalna „rękawiczka” pozwala na łatwiejsze trzymanie ich w dłoni, oraz na przenoszenie obciążenia z dolnej części tułowia. Przy zakupie kijków trzeba być ostrożnym, ponieważ często zdarza się, że nawet sprzedawcy w sklepach sportowych mylą kijki narciarskie z tymi do nordic walkingu.

Jest to sport doskonały dla osób towarzyskich, pragnących kontaktu z innymi ludźmi, często jest uprawiany w grupach skupionych wokół instruktora. Takich grup w Polsce jest już kilka tysięcy. Na ogół zajęcia odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu i bierze w nich udział kilkanaście osób. Grupy tworzy się biorąc pod uwagę możliwości oraz oczekiwania uczestników.

Nordic walking jest szczególnie lubiany przez osoby starsze, otyłe, dotknięte rozmaitymi schorzeniami, dla których nierzadko może być jedyną właściwą formą aktywności ruchowej. Jest na tyle uniwersalny, by przynieść korzyści również osobom bardziej wymagającym, takim jak na przykład sportowcy, dla których jest doskonałym uzupełnieniem treningów.

Zatem – kto chce poprawy swojej kondycji fizycznej, utraty zbędnych kilogramów i być może poplotkowania z grupą znajomych na świeżym powietrzu – kijki w dłoń i marsz po zdrowie.

Czy posiłki przygotowywane na grillu należą do zdrowych? Spór trwa: pesymiści oskarżają grillowane mięso o właściwości rakotwórcze; optymiści twierdzą, że mięso z rusztu staje się mniej tłuste, a więc zdrowsze. Prawda jak to zwykle bywa leży gdzieś po środku, czyli można grillować, ale tylko pod pewnymi warunkami.

Do grillowania Polacy najchętniej wybierają mięso, co nie jest niczym złym, o ile nie jest ono nadmiernie tłuste. Najlepiej wybierać kurczaka, indyka, chudą wołowinę czy nie do końca doceniane u nas ryby. Warto zrezygnować z tłustego boczku czy kiełbas, zwłaszcza, gdy jesteśmy na diecie; wbrew pozorom, grillowanie nie pozbawi tych produktów całego tłuszczyku. Grill nie powinien być złożony jedynie z potraw mięsnych; warto przygotować sałatkę, chociażby popularną sałatkę grecką z fetą i świeżymi ziołami. Można również przygotować grillowane warzywa, na przykład cukinię lub bakłażan, podając je z sosem tzatziki lub dipem, na przykład czosnkowym. W Internecie można znaleźć mnóstwo przepisów zarówno na grillowanie warzywa jak i na dipy.

Aby potrawy przygotowywane na grillu były zdrowe, trzeba koniecznie pamiętać o umyciu rąk przed ich przyrządzaniem; okazuje się, że często się o tym zapomina. Stąd bardzo krótka droga do biegunek, mdłości czy wymiotów, czyli po prostu zatrucia pokarmowego.

Mięso, które ma być zgrillowane, koniecznie musi być świeże oraz dokładnie umyte pod bieżącą wodą. Niektórzy bakteriolodzy sugerują, aby nie nakłuwać surowego bądź półsurowego mięsa w czasie grillowania, gdyż w ten sposób do środka przyrządzanego kawałka mogą przedostać się bakterie.

Bardzo złym, chociaż często praktykowanym u nas zwyczajem jest trzymanie mięsa na poza lodówką, w upale, w oczekiwaniu na optymalną temperaturę grilla. W takich warunkach bakterie chorobotwórcze mają duże pole do popisu, biesiadnicy natomiast mają bardzo duże szanse na przykład na ból brzucha, wywołany zatruciem pokarmowym. Mięso powinno być wyjmowane z lodówki dopiero bezpośrednio przed przyrządzaniem. Kosztowanie marynaty, jeżeli jest w niej zanurzone surowe mięso, nie należy do dobrych pomysłów.

Nie powinno się grillować w pośpiechu; posiłek w gronie przyjaciół, na łonie natury, ma być formą relaksu, zbytni pośpiech natomiast zawsze sprzyja nadmiernemu zdenerwowaniu. Ważniejsze jest jednak to, że niedopieczone mięso może spowodować przykre dolegliwości. Warto zakupić specjalny termometr z nakłuwaczem, który pomoże sprawdzić, czy mięso na pewno nadaje się już do konsumpcji. Niedopieczone mięso jest produktem, którego absolutnie nie powinny spożywać kobiety w ciąży oraz dzieci; z tego też powodu uważa się, że grillowanie jest dla nich raczej niewskazane.

Ciężko odmówić sobie podczas biesiady wypicia choćby jednego piwka, ale warto się wstrzymać; alkohol w połączeniu z tłustym mięsem to bardzo duże obciążenie żołądka oraz wątroby. Rezygnacja z alkoholu pozwoli nam na uniknięcie dolegliwości takich jak zgaga, wzdęcia czy uczucia nadmiernej pełności.

Miłośnicy grillowanych ziemniaków mają niestety powody do zmartwień: przyrządzane w postaci pieczonej, grillowanej bądź smażonej wydzielają akrylami, związek, któremu przypisuje się działanie rakotwórcze. Akrylamid jest odpowiedzialny głównie za powstawanie raka macicy oraz jajników.

Koniecznie trzeba używać tacek aluminiowych, które zabezpieczają nasze mięso przed większością toksycznych związków, które powstają w trakcie grillowania, smażenia oraz w momencie, gdy wytopiony tłuszcz spada na węgiel. Warto marynować mięso przed wrzuceniem go na grill; obniża to zawartość powstających w  nim czasie grillowania rakotwórczych związków. Podobny efekt może dać również 30-90 minutowe podpieczenie mięsa w mikrofalówce,  na wysokich obrotach.

Znając te zasady i przestrzegając ich, możemy być pewni, że potrawy przyrządzone na grillu będą nie tylko smaczne, lecz również zdrowe. Zatem, jeśli tylko jesteśmy odpowiednio zaopatrzeni a pogoda nam sprzyja, możemy wybierać się na działkę i rozpalać grill. Smacznego!

Składniki

Herbata poza walorami smakowymi jest zdrowa dla organizmu człowieka. Głównymi składnikami jest: teina (odpowiednik kofeiny, która występuje w kawie), tanina (dzięki niej herbata zyskuje właściwości uspokajające), flawonoidy (wiąże metale, chroni organizm przed wolnymi rodnikami), teanina (obniża ciśnienie, uspokaja, zwiększa koncentrację – związek ten występuje w naturze wyłącznie w liściach herbaty) witaminy (z grupy B, C, K i A) i minerały (sód, cynk, żelazo, magnez, fluor, potas). Najwięcej witamin i minerałów ma w sobie zielona herbata, natomiast czerwona herbata ma najwięcej taniny, a katechiny zawiera zarówno herbata zielona jak i czerwona.

Działanie

Herbata wykazuje badanie antywirusowe, bakteriostatyczne i bakteriobójcze, łagodzi zatrucia pokarmowe. Dodatkowo liście herbaciane są zalecane dla osób z podrażnionymi czy zmęczonymi oczami. Herbata zawiera polifenol, który spowalnia procesy starzenia się i działają przeciwwirusowo, stymuluje układ krążenia poprawiając funkcje naczyniowe, co więcej obniża cholesterol. Zalecane jest picie zielonej i białej herbaty, ponieważ zmniejszają ryzyko zawałów serca. Herbata często dodawana jest do kosmetyków, ponieważ zawarte w niej witaminy i mikroelementy mają korzystny wpływ na cerę człowieka. Zawarty w herbacie fluor działa korzystnie na zęby chroniąc je przed próchnicą. Herbata ułatwia trawienie i przyswajanie pokarmów, obniża nadkwaśność, ma działanie moczopędne. Systematyczne, codzienne picie herbaty pomoże uniknąć powstawaniu kamicy moczowej i żółciowej. Herbata działa pozytywnie również na układ nerwowy a w szczególności na mózg usuwając uczucie zmęczenia, bóle głowy, pobudza, dotlenia i poprawia ukrwienie.

Każda herbata owocowa stworzona jest na bazie Hibiskusa, który ma działanie kojące, przeciwzapalne, wzmacniające wątrobę co więcej łagodzi podrażnienia i wzmacnia odporność.

Rooibos jest to herbata, która nie posiada kofeiny więc kobiety w ciąży, dzieci czy dorośli mogą ją pić bez obaw przed bezsennością. Nie zawiera, również garbników, które są odpowiedzialne za gorzki smak. Posiada jednak wiele korzystnych substancji niezbędnych dla człowieka, np.: kwasy fenolowe (chronią błonę śluzową, działają rozkurczająco), mikroelementy (żelazo, potas, fluor, cynk, kwarcetyna, flawonoidy) i przeciwutleniacze (opóźniają proces starzenia, wspomagają układ odpornościowy, hamują produkcję nowotworowych komórek). Herbata Rooibos jest szczególnie zalecana dla kobiet w ciąży czy karmiących piersią, ponieważ stymuluje produkcję pokarmu, przez występowanie żelaza zapobiega powstawaniu anemii, a co więcej – hamuje mdłości. Łagodzi problemy osób chorych na astmę czy różnego rodzaju alergie. Rooibos można używać w formie okładu na trudno gojące się rany. Dodatkowo usuwa trądzik. Poprawia nastrój, działa kojąco i uspokajająco.

Herbata coraz częściej pojawia się w różnego rodzaju kosmetykach: kremach, balsamach, perfumach. Do tych celów wykorzystywana jest najczęściej herbata zielona i biała ze względu na to, że właśnie w nich jest najwięcej korzystnych substancji.

Należy pamiętać, że herbata ma zbawienny wpływ na organizm człowieka tylko wtedy, gdy jest spożywana w małych ilościach oraz prawidłowo parzona – im dłuższy czas parzenia herbaty, tym więcej szkodliwych substancji przedostaje się z liści do wody. Smak herbaty jest zależny od metody jej parzenia. Zalecana dzienna porcja do spożycia herbaty to 5 filiżanek, najlepiej gdyby była pita około godziny po posiłku. Spożywanie w ciągu dnia większej ilości może podrażnić błonę śluzową i niszczyć witaminę B1. Występujące w herbacie polifenole mają bardzo dobry wpływ na organizm, lecz mogą też hamować przyswajanie żelaza: by uniknąć takiej sytuacji należy wzbogacić swoją dietę w witaminę C. Spożycie zbyt mocnej herbaty lub picie jej w dużych ilościach może spowodować bezsenność.